Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

“De discriminerende discriminatiebestrijder”

De Standaard, dinsdag 4 april 2017, p. 1
De Standaard, dinsdag 4 april 2017, p. 9

Het zou een van de - mindere – titels van een Suske en Wiske-strip kunnen zijn. Maar het is een blogbericht, ik geef toe: een van de mindere (“Er zijn geen andere” hoor ik sommigen al zeggen), bij een van de - mindere – cartoons van Lectrr.

De hierboven staande spotprent – want dat is het Nederlandse Nederlands voor cartoon – geeft de indruk dat Rachida Lamrabet nergens zou terechtkunnen voor een klacht als haar ontslag het discriminatieverbod van de Antiracismewet zou miskennen, wat ik hier in het midden laat. 

 

De ene klacht...

Het is juist dat Unia bevoegd is klachten te ontvangen en te behandelen binnen de perken van zijn opdracht (art. 3, 4°bis, Uniawet).

 

...is de andere niet

Maar de Antiracismewet gewaagt van nog een andere klacht, nl. “op het vlak van de onderneming of de dienst die hem tewerkstelt overeenkomstig de van kracht zijnde [procedures – dat woord is weggevallen in de publicatie in het Belgisch Staatsblad] (art. 15, § 3, 1ste lid, 1ste gedachtestreepje, Antiracismewet, onderstreping van mijn hand). In een arbeidsrelatie gaat het m.a.w. om een klacht bij de werkgever die zich schuldig maakt aan discriminatie op grond van zogenaamd ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming (art. 7, § 1, en 8, §1, Antiracismewet).

Unia – de Antiracismewet spreekt nog van “het interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme opgericht door het samenwerkingsakkoord van 12 juni 2013” (art. 4, 5°) – komt in die wet ter sprake als instantie die “ten voordele van” het slachtoffer van discriminatie een klacht kan indienen (art. 15, § 3, 1ste lid, 3de gedachtestreepje). 

Maar Unia was de werkgever van Rachida Lamrabet. Weliswaar een publieke werkgever, maar de Antiracismewet is ook van toepassing op arbeidsbetrekkingen in de openbare sector (art. 4, 1°, 1ste gedachtestreepje). Zij zou dus bij Unia klacht kunnen indienen als zij haar ontslag discriminatoir acht. Dat zij al ontslagen is, vormt daarvoor geen bezwaar: waarom zou een ontslagen werknemer zich niet kunnen beklagen bij zijn gewezen werkgever? De wet voorziet overigens zelf in de mogelijkheid na ontslag om wederindienstneming te vragen (art. 15, § 5, Antiracismewet). Maar aangezien zij al ontslagen is, zal de klacht haar natuurlijk niet meer de ontslagbescherming kunnen geven die aan een klacht verbonden is (art. 15, § 1, Antiracismewet).

 

Conclusie

Rachida Lamrabet zou (als sprake zou zijn van schending van het discriminatieverbod van de Antiracismewet) wel degelijk een klacht kunnen indienen tegen Unia. Niet in diens hoedanigheid van “Centrum”, maar in die van (gewezen) werkgever. 

Categorieën: Discriminatie

Het verbod van loonverschillen tussen mannen en vrouwen

Het verhaal van een IJslandvaarder

12 maart 2017

De "feitelijke illegaliteit" van de loonkloof.

La nièce de la coiffeuse

De seksuele geaardheid van kappers en het arbeidsrecht

10 april 2016

La nièce de la coiffeuse*

uit 1990. Geregisseerd door Patrice Leconte, met Jean Rochefort, Anna Galiena en Roland Bertin.
De Morgen, zaterdag 9 april 2016
De Morgen en De Standaard, weekend van 9-10 april 2016

Hoe zou de Belgische arbeidsrechtbank daar tegenover (moeten) staan?

Volgens het krantenartikel is er hier alvast geen probleem van bewijs, wat eerder uitzonderlijk is: de werknemer werd ontslagen omwille van zijn seksuele geaardheid.

Discriminatie?

 De Antidiscriminatiewet vermeldt seksuele geaardheid als een van de discriminatiegronden waartegen hij strijdmiddelen aanreikt (art. 3).

 Elk direct onderscheid op grond van een van de beschermde criteria vormt een directe discriminatie, tenzij daarvoor rechtvaardigingsgronden bestaan (art. 7),

Rechtvaardiging?

In afwijking van de algemene regel, die legitieme doelstellingen die worden nagestreefd met passende en noodzakelijke middelen als rechtvaardigingsgronden aanmerkt, kan een direct onderscheid op grond van seksuele geaardheid uitsluitend gerechtvaardigd worden op grond van wezenlijke en bepalende beroepsvereisten (art. 8, § 1). Daarvan is maar sprake wanneer een bepaald kenmerk dat verband houdt met seksuele geaardheid vanwege de aard van de betrokken specifieke beroepsactiviteiten of de context waarin deze worden uitgevoerd, wezenlijk en bepalend is, en het vereiste berust op een legitieme doelstelling en evenredig is ten aanzien van deze nagestreefde doelstelling (art. 8, § 2). Het is evident dat daarvan geen sprake is in een kapperszaak.

 De redenering van de Franse rechter gaat in België dus zeker niet op: het is niet omdat in kapperszaken veel homoseksuelen zouden werken, dat men iemand om reden van die geaardheid zou mogen ontslaan.

 

 Conclusie

 Er is m.a.w. beslist sprake van een ontslag dat berust op discriminatie, wat het gehele arsenaal van de wet ter beschikking stelt van de werknemer, waaronder een vorderingsrecht om een schadevergoeding gelijk aan zes maanden loon te verkrijgen als de werkgever weigert in te gaan op een vraag tot wederopneming in de onderneming van de ontslagen werknemer (art. 17, § 6, Antidiscriminatiewet)

 *de titel van dit stukje naar :

Categorieën: Discriminatie Ontslag

Bonusverlies wegens ziekte

Categorieën: Discriminatie Loon

Extra dag loon enkel voor arbeiders?

Is dat even schrikkelen!

06 januari 2016

"Anders dan bedienden krijgen alle arbeiders in een schrikkeljaar een extra dag loon".

Categorieën: Discriminatie Loon

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden