Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Dringende medische hulp aan gezinnen enkel bij verblijf in terugkeercentrum

Een voorstel met twijfelachtige juridische basis

23 januari 2014
De Standaard, woensdag 22 januari 2014, p. 6

Zonder het ontwerp van besluit te hebben gezien en los van politieke en ethische overwegingen: kan dat de dringende medische hulp aan uitgewezen personen enkel verstrekken tijdens een verblijf in een terugkeercentrum?

 In beginsel moet het OCMW personen en gezinnen de dienstverlening geven die nodig is om hen in staat te stellen menswaardig te leven (art.  1 Organieke wet betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn van 8 juli 1976).

Tot die dienstverlening behoort medische hulp (art. 57, § 1, eerste lid OCMW-wet).

Maar het zeer ruim in te vullen begrip dienstverlening wordt beperkt tot het verlenen van dringende medische hulp, wanneer het gaat om een vreemdeling die illegaal in België. Een vreemdeling die zich vluchteling heeft verklaard en heeft gevraagd om als dusdanig te worden erkend, verblijft illegaal in België wanneer de asielaanvraag is geweigerd en aan de betrokken vreemdeling een bevel om het grondgebied te verlaten, is betekend (art. 57, § 2, eerste lid, 1°, en vierde lid, OCMW-wet). Als het om gezinnen gaat, zijn dat wat de krant uitgewezen gezinnen noemt.

Bij koninklijk besluit kan worden bepaald “wat onder dringende medische hulp moet worden begrepen” § 2, derde lid, OCMW-wet). Dat is ook gebeurd, zij het dat het uitvoeringsbesluit ook bepaalt dat dringende medische hulp zowel ambulant kan worden verstrekt als in een “verplegingsinrichting” (art. 1, tweede lid, koninklijk besluit van 12 december 1996 betreffende de dringende medische hulp die door de openbare centra voor maatschappelijk welzijn wordt verstrekt aan de vreemdelingen die onwettig in het Rijk verblijven).

Een terugkeercentrum is in ieder geval geen “verplegingsinrichting” in de zin van het voornoemde koninklijk besluit (dat expliciet verwijst naar de omschrijving in art. 1, 3°, van de wet van 2 april 1965 betreffende het ten laste nemen van de steun verleend door Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn).

Men zou echter kunnen zeggen dat de bepaling dat dringende medische hulp zowel ambulant kan worden verstrekt als in een “verplegingsinrichting”, eerder betrekking heeft op de plaats waar dringende medische hulp moet worden verstrekt, dan op wat daaronder moet worden verstaan, zodat men zich kan afvragen of het koninklijk besluit in dat opzicht niet aangetast is door machtsoverschrijding. Volgens die benadering zou een ocmw kunnen beslissen dringende medische hulp te verlenen in een terugkeercentrum. Of het verlenen van die hulp kan worden gekoppeld aan de voorwaarde van een verblijf in een terugkeercentrum, lijkt twijfelachtig. Dat is, zoals Peter De Lobel en Maxie Eckert schrijven in De Standaard de vrijwillige terugkeer naar het thuisland de facto als een voorwaarde stellen voor dringende medische hulp, zonder dat de wet zelf die stelt of mogelijk maakt.

 

De argumentatie dat een illegaal gezin “zichzelf behoeftig maakt door hulp in een opvangcentrum te weigeren” komt op het eerste gezicht (ik heb ze niet gelezen) zwak over. Wettig lijkt ze ook niet te zijn, aangezien al werd beslist, zowel door het Hof van Cassatie als door de Raad van State dat “de aanspraak op maatschappelijke dienstverlening bestaat los van de vergissingen, de onkunde, de onwetendheid, de nalatigheid of de fout van de aanvrager” (Cass. 10 januari 2000, S.99.0044.N; RvSt. nr. 34.059, 15 februari 1990). Het ocmw is wel niet verplicht steun te verlenen aan degene die zich met bedrieglijk opzet van al zijn bestaansmiddelen ontdoet teneinde aanspraak te kunnen maken op maatschappelijke dienstverlening, zo besliste het Hof van Cassatie. Maar dat is natuurlijk niet het geval om de loutere reden dat men weigert in een terugkeercentrum te verblijven. De Raad van State besliste dat het OCMW van oordeel kan zijn dat de betrokkene , gelet op zijn bekwaamheid en zijn talenten, ook zonder op het OCMW een beroep te doen, een menswaardig leven kan leiden, zodat het recht op maatschappelijke dienstverlening geen absoluut maar een relatief recht is.

 Conclusie

 De juridische houdbaarheid van de voorgestelde (en blijkens het artikel volgens sommigen al toegepaste) regeling lijkt eerder twijfelachtig..

 

 

 

 

 

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden