Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Het Belgische arbeidsrecht is een van de soepelste ter wereld.

Waar hebben wij dat verdiend?

28 december 2014
De Standaard, zaterdag 27 - zondag 28 december 2014, p. 2-3

Het is in ieder geval de eerste keer dat ik zoiets hoor in de veertig jaar dat ik in het arbeidsrecht actief ben. En het wijkt sterk af van de signalen die internationale organisaties zoals de OESO en het IMF al jaren uitzenden: de rigiditeit van de Belgische arbeidsmarkt (voor een groot deel toe te schrijven aan het Belgisch arbeidsrecht) fnuikt de competitiviteit van de Belgische ondernemingen.

Maar ik mag niet vervallen in wat deze blog probeert aan te tonen: een gebrek aan nuancering. Bovendien tracht ik geen opinie te brengen, maar enkel hard recht.

 

Arbeidswet

Daarom mag ik er niet aan voorbijgaan dat de kop van het artikel in De Standaard niet gewaagt van het Belgisch arbeidsrecht, maar van de Belgische arbeidswet. Voor juristen gaat het dan over één wet, die uitgerekend dat opschrift heeft: dé Arbeidswet van 16 maart 1971.

Toch kan die wet niet bedoeld zijn, want die handelt over geen van de aspecten die ik het artikel aan bod komen (flexwerk, arbeidsproductiviteit en loon- en ontslagkost), maar over arbeidsverboden, arbeids- en rusttijden en moederschapsbescherming. Blijkbaar gaat het dus over de hele Belgische arbeidswetgeving.

 

Flexwerk

Toch heeft het artikel in De Standaard het, naast arbeidsproductiviteit en loon- en ontslagkost, enkel over wat het flexwerk noemt.

Flexwerk of flexibele arbeid is geen term die het formele Belgisch arbeidsrecht hanteert. Het is overigens een begrip dat heel wat ladingen dekt. Men kan bv. een onderscheid maken tussen aanwervings-, arbeidstijd-, loopbaan- en ontslagflexibiliteit.

In het artikel van Johan Rasking gaat het vooral over contractuele flexibiliteit, meer bepaald “tijdelijke contracten, uitzendjobs en freelance opdrachten”. De auteur geeft één voorbeeld: de mogelijkheid opeenvolgende contracten voor een bepaalde tijd te sluiten. Aangezien ik in de “posts” van deze blog zoveel mogelijk opinie wil vermijden, laat ik het aan de lezer over te oordelen of de artikelen 10 en 10bis van de Arbeidsovereenkomstenwet, die opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor een bepaalde tijd regelen, soepel zijn.

Zelf wil ik alleen dit kwijt. Het is juist dat, zoals het artikel in De Standaard vermeldt, er – althans in beginsel – in het Belgisch arbeidsrecht geen limiet staat op de looptijd van een arbeidsovereenkomst voor een bepaalde tijd. Maar dat zou ik nu toch niet als een belangrijk voorbeeld van grote contractuele flexibiliteit durven vermelden. In de hierboven al genoemde voorbije veertig jaar heb ik arbeidsovereenkomsten met een duur van pakweg vijf, tien of meer jaar alleen gezien in de voorbeelden die ik zelf geef aan studenten. Maar het gaat dan ook uitgerekend om academisch onderwijs. Ik zeg hen er overigens bij dat contractuele flexibiliteit in het Belgisch arbeidsrecht niet tot uitdrukking komt in de hypothetische lange, maar in de reëel vaak gesloten opeenvolgende korte contracten, zelfs voor de duur van één dag, die rechtsgeldig kunnen zijn in het kader van uitzendarbeid.

 

Conclusie

Op basis van het artikel in De Standaard ben ik niet overtuigd van de conclusie van de Belgische Manpowerdirecteur aan het einde van het uittrekstel hierboven. Maar misschien moet ik het hele rapport maar eens lezen.

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden