Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht
De Tijd, woensdag 29 maart 2017, p. 1 en 14

Minister Ben Weyts heeft de varkens van het gered. De concurrenten hebben de klanten gered, zo blijkt uit De Tijd. En de werknemers die nu zonder werk zitten, wie redt die?

Vijf mogelijkheden.

1. Loon

Het eenvoudigste zou zijn (en het is ook het meest waarschijnlijke dat dit gebeurt) is dat het slachthuis de getroffen werknemers tijdens de sluitingsperiode gewoon het loon doorbetaalt. Recht daarop hebben die daarop echter niet, bij ontstentenis van arbeidsprestaties.

 

2. Overmacht

Is de werkgever niet ook bevrijd op grond van overmacht? Sluiting van het bedrijf door de minister is toch, ook al is die niet van koninklijken bloede (en ook al houdt hij niet van dat soort bloed), le fait du prince, een schoolvoorbeeld van overmacht? Dat zou inhouden dat de werkgever bevrijd is van zijn verplichtingen en de werkloze werknemers niet hoeft te betalen. Juist?

Ik denk het niet.

Niet zozeer omwille van artikel 26 van de Arbeidsovereenkomstenwet, dat bepaalt dat de sluiting van een onderneming die het gevolg is van “maatregelen getroffen bij toepassing van de wetgeving op de reglementering betreffende de vrijwaring van het leefmilieu of met toepassing van het Sociaal Strafwetboek” geen geval van overmacht is dat een einde maakt aan de verplichtingen van de partijen. Het Sociaal Strafwetboek zegt niets over varkens en is dierenwelzijn wel een aspect van leefmilieu?

Maar overmacht kan alleen worden ingeroepen door wie geen enkele fout treft. Is dat wel het geval met het Tieltse slachthuis?

 

 3. Technische stoornis of slecht weer

Technische storing (art. 49 Arbeidsovereenkomstenwet) is hier niet aan de orde.

Dat de onderneming door het hele verhaal in slecht weer is terecht gekomen, betekent nog niet dat sprake is van “slecht weder” in de zin van artikel 50 van die wet.

 

4. Economische werkloosheid

Van economische werkloosheid is evenmin sprake, want die veronderstelt “gebrek aan werk wegens economische oorzaken” (art. 51 Arbeidsovereenkomstenwet).

 

5. Werkloosheidsuitkering op grond van de algemene principes

Kunnen de werknemers van het gesloten slachthuis dan geen aanspraak maken op werkloosheidsuitkering met toepassing van de algemene regels van de werkloosheidsverzekering? Zij zijn toch (tijdelijk) zonder werk?

Juist, maar hier zijn twee obstakels.

 

Onvrijwillige werkloosheid

Een eerste zou kunnen zijn dat men ook zonder arbeid moet zijn “wegens omstandigheden onafhankelijk van zijn wil” (art. 44 Werkloosheidsbesluit). Voor de varkenssleurders, -schoppers en –kokers kan dat alvast in twijfel worden getrokken of zij volkomen vreemd zijn aan de sluiting. Bij hen zou dan in ieder geval geen sprake zijn van overmacht.

 

Schadevergoeding

Maar voor alle werknemers lijkt er een groter beletsel om een werkloosheidsuitkering toegekend te krijgen. Daarvoor is immers eveneens vereist dat men “zonder loon” is (art. 44 Werkloosheidsbesluit). Volgens de rechtspraak van het Hof van Cassatie volstaat het dat de werknemer recht heeft op loon opdat voor de daardoor gedekte periode geen werkloosheidsuitkering zou worden toegekend.

Op welk loon zouden de werknemers van het slachthuis die als gevolg van de sluiting niet kunnen werken, dan wel aanspraak kunnen maken?

In ieder geval niet op grond van arbeid, want die verrichten ze uitgerekend niet. Maar als men aanneemt dat de sluiting het slachthuis niet bevrijd van zijn verplichting werk te verschaffen en daarvoor loon te betalen omdat het de dierenmishandeling niet door passende maatregelen heeft voorkomen, is het zonder werk (en zonder loon) zitten van de werknemers het gevolg van een fout. De werknemers hebben daarvoor recht op een schadevergoeding, waarvan het bedrag niet anders kan zijn dan dat van het nettoloon dat zij mislopen.

Is die schadevergoeding wel loon? Niet in de zin van tegenprestatie van arbeid natuurlijk. Maar misschien wel in de zin van artikel 45 van het Werkloosheidsbesluit, dat weliswaar geen definitie geeft van wat onder loon moet worden verstaan, maar toch van een aantal toekenningen die een werkgever aan een werknemer doet, zegt dat zij “inzonderheid” als loon worden beschouwd. Daaronder bevindt zich de opzeggingsvergoeding, die toch ook geen tegenprestatie van arbeid is. Het lijkt dus eerder het loonbegrip van artikel 2 van de Loonbeschermingswet te zijn dat moet worden gehanteerd en daaronder valt de schadevergoeding waarop een werknemer recht heeft “ingevolge (de miskenning door de werkgever van de tewerkstelling- en loonbetalingsverplichtingen die voor hem voortvloeien uit) de dienstbetrekking”.

Recht op die schadevergoeding betekent in deze redenering natuurlijk geen toekenning van werkloosheidsuitkering.

Over het feit dat op die schadevergoeding een socialezekerheidsbijdragen verschuldigd zijn, ga ik hier maar niet meer hebben.

 

Conclusie

Ook voor andere schepsels dan varkens is het leven niet simpel. 

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden