Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht
De Tijd, donderdag 12 juni 2014, p. 3
De Tijd, donderdag 12 juni 2014, p. 6

In De Tijd van vandaag komen ze tweemaal aanbod. Bij de afslankingsoperatie die Delhaize aankondigde en bij de verleidingsoperatie van de NVA ten aanzien van de CdH.

In de eerste context noemt Kim Evenepoel “de verworven rechten” het heilige huisje van de vakbonden. CdH-kopstuk Benoît Cerexe geeft te kennen dat zijn partij maar echt kan beginnen praten over de vorming van een federale regering met de NVA, als geen sprake is van “het aantasten van sociale verworvenheden”. Laten wij het hier alleen over de eerste verworven rechten hebben, want de inhoud van beide is toch wel erg verschillend.

 

Wat zijn verworven rechten?

Verworven rechten, zo zegt Van Dale, staat tegenover aangeboren rechten. Krijgt men de laatstgenoemde zomaar, de eerste krijgt men “door arbeid, verdienste, moeite”.

Daarmee zijn eigenlijk al de belangrijkste rechtsgronden aangegeven van verworven rechten: ofwel zijn ze loon in de zin van tegenprestatie van arbeid (waarop een werknemer uiteraard altijd recht heeft, want hij heeft dat “verdiend”), ofwel gaat het (eventueel: ook) om voordelen die met een kleine of grote moeite door de werknemers of de vakbonden zijn afgedwongen.

In de meeste gevallen zal het recht van de werknemers vastgelegd zijn of worden in een individuele of een collectieve (arbeids)overeenkomst of in een of ander document dat een verbintenis inhoudt van de werkgever en dus de werknemer recht geeft, bv. door eenzijdige wilsuiting. Dat recht kan ook ontstaan door een gebruik.

 

Verworven betekent niet voor altijd

Dat een werknemer een recht heeft gekregen, betekent niet dat dit zou inhouden dat daaraan nooit iets zou kunnen worden veranderd. Het woordenboek geeft terecht geen enkele indicatie in die zin als het verworven omschrijft.

Voor het verleden kunnen rechten maar veranderd of afgeschaft worden in de mate dat de werknemer daarvan afziet in een akkoord of daarvan eenzijdig afstand doet. Hij kan ook, als hij niet heeft gekregen waarop hij recht heeft, zijn vorderingsrecht daaromtrent laten uitdoven door verjaring. Op de moeilijkere vraag of een cao een werknemer rechten kan ontnemen voor het verleden, wordt hier niet ingegaan.

Voor de toekomst kan een cao dat in ieder geval wel. Houdt een bestaande cao op uitwerking te hebben, hetzij door het verstrijken van de termijn, hetzij door opzegging, en wordt geen nieuwe cao gesloten die de zaken anders regelt, dan behouden de werknemers in de regel wel de aanspraken die de cao waarvan de geldingsduur is verstreken, hun toekent (zie hierover het stukje Van een cao geraak je niet zomaar af, te vinden bv. door in het zoekvenster het woord geraak in te tikken).

Een gebruik kan worden opgezegd.

En liggen de rechten vast in een individuele afspraak of een ander bindend document en weigert de werknemer mee te werken aan een wijziging daarvan, dan kan nog altijd zijn arbeidsovereenkomst worden opgezegd met het aanbod van een nieuwe arbeidsovereenkomst tegen gewijzigde arbeidsvoorwaarden. Misbruik van ontslagrecht of, om de woorden van de CAO nr. 109 te gebruiken, kennelijk onredelijk ontslag is dat dan niet.

 

Conclusie

Verworven rechten moet je verdienen, elke dag, wat niet betekent dat je ze ook nog alle dagen kan behouden.

 

 

 

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden