Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Pakjes laten bestellen op zondag

Mag Bpost dat?

19 november 2014
De Tijd, woensdag 19 november 2014, p. 5
De Morgen, woensdag 19 november 2014, p. 11
De Morgen, woensdag 19 november 2014, p. 11

Bpost wenst personeel op zondag te belasten met pakjesbedeling. Is dat niet in strijd met het verbod op zondagsarbeid?

 

 Verbod van tewerkstelling op zondag

 De zondagsrust wordt geregeld door afdeling 1 van hoofdstuk III van de Arbeidswet van 16 maart 1971.

 De bepalingen van die afdeling zijn weliswaar in beginsel niet van toepassing op personeel dat wordt tewerkgesteld door overheidsinstellingen, maar zij zijn dat wel als die “een industriële of commerciële activiteit uitoefenen” (art. 3, § 1, 1°, Arbeidswet). Men kan moeilijk ontkennen dat dit het geval is met Bpost, dat met de zondagsbestelling van pakjes precies concurrentieel wil worden met andere bestellers.

 Op zondag personeel tewerkstellen mag Bpost dus in beginsel niet: artikel 11 van de Arbeidswet verbiedt dat.

 

 Uitzonderingen

 Bpost en pakjes bestellen komen niet voor in de uitzonderingen waarbij met toepassing van de artikelen 12 en 14 van de wet of van de uitvoeringsbesluiten van de artikelen 13 en 14 toch op zondag arbeid mag worden verricht door personeel. Een koninklijk besluit van 3 december 1987 laat weliswaar onder bepaalde voorwaarden tewerkstelling toe op zondag in “de distributiesector”, maar het gaat, blijkens artikel 1 van dat koninklijk besluit, om ondernemingen die ressorteren onder een van de opgesomde paritaire comités. Bpost heeft daarmee niets te maken.

 Artikel 18, 1°, van de Arbeidswet bepaalt dat “de rusttijdregeling” wordt vastgesteld “bij verordening” voor “de door het Rijk beheerde bedrijven”. Artikel 18 maakt deel uit van de afdeling gewijd aan zondagsrust, zodat zondagsarbeid zonder twijfel valt onder “de rusttijdregeling”. Bpost is een naamloze vennootschap van publiek recht (koninklijk besluit van 7 maart 2000 tot goedkeuring van de omzetting van De Post in een naamloze vennootschap van publiek recht en tot goedkeuring van haar statuten). Hoewel de Belgische Staat nog altijd voor 51,04 % aandeelhouder van Bpost (http://www.bpost.be/site/nl/postgroup/invest/quote/shareholder_structure.html ) kan men Bpost niet beschouwen als een onderneming onder “Rijksbeheer”. De Post, die in de nv van publiek recht Bpost werd omgevormd, werd door de wetgever immers aanmerkt als een “autonoom overheidsbedrijf”, dat “over beheersautonomie moet beschikken in een gegeven industriële of commerciële sector” (art. 1, § 1, en § 4, wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven). Na de omvorming tot nv van publiek recht, is de onderneming een autonoom overheidsbedrijf gebleven (art. 37 wet 21 maart 1991).

 De conclusie is dat Bpost een koninklijk besluit nodig heeft in uitvoering van artikel 13 van de Arbeidswet, dat de Koning machtigt de bedrijven of de werken aan te wijzen waar of waarvoor werknemers 's zondags mogen tewerkgesteld worden.

 

Een akkoord?

De onderbrenging van De Post onder de autonome overheidsbedrijven genoemd in § 4 van de wet van 21 maart 1991, heeft tot gevolg dat Bpost niet valt onder de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel (art. 3, § 3, 3°, van die wet).

 De wet van 21 maart 1991 bevat een autonome regeling van overleg, waarbij het door artikel 31, § 1 van die wet opgerichte paritair comité opgericht voor de autonome overheidsbedrijven een centrale rol speelt. In de schoot van dat “Comité Overheidsbedrijven” kunnen “bij eenstemmigheid van zijn aanwezige leden” “collectieve overeenkomsten” worden gesloten met betrekking tot het personeelsstatuut, maar die kunnen geen afbreuk doen aan de wettelijke en reglementaire bepalingen (art. 31, § 4). Het gaat hier niet om een paritair comité en een cao in de zin van de Cao-wet, want die is niet van toepassing op Bpost (art. 2, § 3, wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités).

 De grondregelen die betrekking hebben op de arbeidsuren van het statutair personeel en die betreffende de rechten en plichten van het contractueel personeel moeten worden vastgesteld volgens een procedure beschreven in artikel 35 van de wet van 21 maart 1991 (art. 34, § 2, f, 12°, en g,2°, wet 21 maart 1991). Zondagsarbeid lijkt tot die grondregelen te behoren.

 Die procedure van artikel 35 van de wet houdt in dat elk voorstel tot vaststelling of wijziging moet worden voorgelegd aan het paritair comité. Als dat met twee derde meerderheid het voorstel goedkeurt, is de regeling bindend voor de raad van bestuur van de onderneming. Wordt dat quorum niet bereikt, dan kan de raad van bestuur beslissen met twee derde meerderheid van de uitgebrachte stemmen (art. 35, § 1, § 2 en § 3, 2°, wet 21 maart 1991).

 

Conclusie

 In De Tijd wordt gesproken van wachten op een akkoord. Zoals blijkt uit wat voorafgaat, is niet echt een akkoord vereist en in ieder geval wel een koninklijk besluit. Maar niets belet natuurlijk dat het koninklijk besluit een akkoord over de invoering van zondagsarbeid goedkeurt, zoals bv. een koninklijk besluit van 19 april 2001 een “overeenkomst houdende de regeling van de voorwaarden voor het verlof voorafgaand aan de pensionering” goedkeurde bij De Post.

 

Als u tot hier hebt gelezen, dan heb ik een grote bewondering voor u. Bent u een student, dan zult u ongetwijfeld een goede jurist worden.

Categorieën: Zondagarbeid

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden