Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht
De Morgen, maandag 17 augustus 2015, p. 6

Spreekverbod bij ontslag

 Nemen wij even aan dat de werknemer in kwestie om politieke redenen is ontslagen, wat een krantenlezer niet echt kan weten.

 Arbeidsrechtelijke redenen

 Om welke “arbeidsrechtelijke redenen” zou de ontslagen werknemer dan niet kunnen reageren?

 Vooreerst is er voor juristen een verschil tussen kunnen en mogen. Hier zal het wel gaan over mogen, veronderstel ik.

 Ik zie maar twee mogelijkheden waarom de werknemer niet zou mogen reageren.

 1. Omdat hij zich daartoe heeft verbonden bij de regeling die blijkbaar werd getroffen met het oog op of n.a.v. de uitdiensttreding.

 Verstandige partijen zullen een schadevergoeding bedingen bij overtreding van die verbintenis.

 2. De werknemer wil “de goede naam“ van zijn (gewezen) werkgever niet in het gedrang brengen door ruchtbaar te maken dat politieke redenen aan de basis liggen van de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst.

 Beide zijn echter gemeenrechtelijke verplichtingen, die respectievelijk berusten op een overeenkomst en op de goede trouw.

 Politieke redenen

 Bestaat er dan geen bescherming tegen ontslag wegens politieke redenen?

 Toch wel. De politieke overtuiging is een van de criteria waarop een werkgever niet mag discrimineren (art. 3 Antidiscriminatiewet). Die wet is van toepassing op ontslagregelingen (art. 4, 1°, en 5, § 1, 5°, en § 2, 3°, Antidiscriminatiewet). De laatstgenoemde bepaling vermeldt zelfs expliciet “maatregelen die worden getroffen naar aanleiding van de beëindiging van de professionele relatie”.

 Die wet verbiedt o.a. elke vorm van directe discriminatie op grond van politieke overtuiging (art. 14). Elk direct onderscheid op grond van politieke overtuiging vormt een directe discriminatie, tenzij dit directe onderscheid objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn (art. 7). Louter op basis van de gegevens die de media verspreidden, lijkt dat laatste hier niet het geval te zijn: het ontslag van een uitgever omwille van zijn (oorbare) politieke overtuiging, kan zich niet opdringen omwille van bv. de neutraliteit of een andere politieke die de uitgever zou genegen zijn of zou willen uitstralen, wanneer die uitgever zelf boeken uitbrengt van politici van dezelfde gezindte (Nogmaals: of de werknemer werkelijk om politieke redenen is ontslagen, weet ik niet, evenmin als welk legitiem doel de uitgever daarvoor in werkelijkheid inroept).

 Gevolg

 Een werknemer die wordt ontslagen omwille van zijn politieke overtuiging terwijl andere werknemers niet worden ontslagen omdat zij die politieke overtuiging niet hebben, wordt gediscrimineerd.

 Wat zou het gevolg daarvan kunnen zijn?

 Naast de klachten en de vorderingen die de wet mogelijk maakt, verklaart hij ook alle bepalingen die strijdig zijn met de wet, nietig (art. 15 Antidiscriminatiewet). Een beding dat een zwijgplicht oplegt over een reden die tot de beëindiging van de arbeidsovereenkomst heeft geleid, lijkt onmiskenbaar "strijdig" met de wet. 

 

Conclusie

 Een “spreekverbod” waartoe een werknemer zich verbindt die omwille van zijn politieke overtuiging werd ontslagen, is nietig.

Categorieën: Discriminatie Ontslag

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden