Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Stelde VTM Claudio Dell’Anno tewerk als werknemer?

Koken op een eiland in een gouden kooi

05 juni 2014
De Standaard, woensdag 4 juni 2014, p. 10

Wie op basis van wat in de media is verschenen, op die vraag antwoordt met ja of neen, kan bezwaarlijk als een ernstig jurist worden beschouwd. Zonder het contract te kennen en precies te weten onder welke voorwaarden en in welke omstandigheden de thans in Knokke actieve sterrenchef aan Mijn Restaurant meewerkte, kan men niet zinnig oordelen of er sprake was van een arbeidsrelatie die als een arbeidsovereenkomst kan worden gekwalificeerd.

 

De principes in Nederland

 De zaak rond het programma De gouden kooi waarin een niet nader genoemde Nederlandse “arbeidsrechtbank”(Nederland kent geen arbeidsrechtbanken) een ex-deelneemster gelijk zou hebben gegeven door te beslissen dat er sprake was van een arbeidsovereenkomst, heb ik niet onmiddellijk teruggevonden. Er is echter een uitspraak bekend van de Hoge Raad der Nederlanden, de tegenhanger van het Belgische Hof van Cassatie, van 25 maart 2011, m.b.t. deelname aan hetzelfde programma, maar in een fiscale zaak. De Hoge Raad sprak zich daarin echter wel uit over de vraag of de Centrale Raad van Beroep wettig werkloosheidsuitkering had ontzegd aan een deelnemer aan De gouden kooi door te oordelen dat die “in een privaatrechtelijke dienstbetrekking stond” zoals de Werkloosheidswet dat noemt. Daarvoor, zo zegt de Hoge Raad, is maatgevend of sprake was van een arbeidsovereenkomst.

 

De Raad zet daarvoor een aantal principes voorop die evenzeer in België gelden:

Daarbij moet acht worden geslagen op alle omstandigheden van het geval, in onderling verband bezien, en dienen niet alleen de rechten en verplichtingen in aanmerking te worden genomen die partijen bij het sluiten van de overeenkomst voor ogen stonden, maar dient ook acht te worden geslagen op de wijze waarop partijen uitvoering hebben gegeven aan hun overeenkomst en aldus daaraan inhoud hebben gegeven .

[…]

 De Centrale Raad heeft als vereisten voor het aannemen van een dienstbetrekking gesteld een verplichting tot het persoonlijk verrichten van arbeid, een gezagsverhouding en een verplichting tot het betalen van loon. Aldus is de Centrale Raad terecht uitgegaan van de criteria die gelden voor het bestaan van een arbeidsovereenkomst in de zin van artikel 7:610 BW.

[…].

De Hoge Raad vermeldt zelf als vaststaande gegevens het bestaan van een zonder toestemming van de deelnemer te wijzigen of aan te vullen "Regelboek" met spelregels en van instructies en maatregelen van het productiehuis waaraan de deelnemer zich moet onderwerpen.

 

De toepassing in Frankrijk

Over de vraag hoe die principes kunnen worden toegepast ten aanzien van deelneming aan programma’s zoals die waarvan hier sprake is, bieden een aantal arresten van het Franse Hof van Cassatie waarnaar in het artikel in De Standaard wordt verwezen. Waarschijnlijk worden  daarmee de arresten bedoeld van de sociale kamer van het Hof 3 juni 2009,  4 april 2012 en 24 april 2013 in een procedure die deelnemers aan L’île de la tentation hadden ingespannen tegen de commerciële zender TF1. 

In de laatst twee genoemde arresten oordeelt het Hof in identieke termen als volgt:

 « Et attendu qu'ayant constaté qu'il existait entre les membres de l'équipe de production et les participants un lien de subordination caractérisé par l'existence d'une « bible » prévoyant le déroulement des journées et la succession d'activités filmées imposées, de mises en scènes dûment répétées, d'interviews dirigées de telle sorte que l'interviewé était conduit à dire ce qui était attendu par la production, que ce lien de subordination se manifestait encore par le choix des vêtements par la production, des horaires imposés allant jusqu'à vingt heures par jour, l'obligation de vivre sur le site et l'impossibilité de se livrer à des occupations personnelles, l'instauration de sanctions, notamment pécuniaires en cas de départ en cours de tournage, soit, en définitive, l'obligation de suivre les activités prévues et organisées par la société de production, que les participants se trouvaient dans un lien de dépendance à l'égard de la société, dès lors, séjournant à l'étranger, que leurs passeports et leurs téléphones leur avaient été retirés, que la prestation des participants à l'émission avait pour finalité la production d'un bien ayant une valeur économique, la cour d'appel, qui a caractérisé l'existence d'une prestation de travail exécutée sous la subordination de la société TF1 production, et ayant pour objet la production d'une « série télévisée », prestation consistant pour les participants, pendant un temps et dans un lieu sans rapport avec le déroulement habituel de leur vie personnelle, à prendre part à des activités imposées et à exprimer des réactions attendues, ce qui la distingue du seul enregistrement de leur vie quotidienne, et qui a souverainement retenu que le versement de la somme de 1 525 euros avait pour cause le travail exécuté, a pu en déduire que les participants étaient liés par un contrat de travail à la société de production ».

 

 In het arrest van 3 juni 2009 luidt het :

 « Qu'ayant constaté que les participants avaient l'obligation de prendre part aux différentes activités et réunions, qu'ils devaient suivre les règles du programme définies unilatéralement par le producteur, qu'ils étaient orientés dans l'analyse de leur conduite, que certaines scènes étaient répétées pour valoriser des moments essentiels, que les heures de réveil et de sommeil étaient fixées par la production, que le règlement leur imposait une disponibilité permanente, avec interdiction de sortir du site et de communiquer avec l'extérieur, et stipulait que toute infraction aux obligations contractuelles pourrait être sanctionnée par le renvoi, la cour d'appel, qui, répondant aux conclusions, a caractérisé l'existence d'une prestation de travail exécutée sous la subordination de la société Glem, et ayant pour objet la production d'une " série télévisée ", prestation consistant pour les participants, pendant un temps et dans un lieu sans rapport avec le déroulement habituel de leur vie personnelle, à prendre part à des activités imposées et à exprimer des réactions attendues, ce qui la distingue du seul enregistrement de leur vie quotidienne, et qui a souverainement retenu que le versement de la somme de 1 525 euros avait pour cause le travail exécuté, a pu en déduire, sans dénaturation et abstraction faite des motifs surabondants critiqués par les huitième et neuvième branches, que les participants étaient liés par un contrat de travail à la société de production « .

 Ook deze invulling past perfect in de Belgische benadering van wat een arbeidsovereenkomst is.

 

Conclusie

In de mate dat Mijn restaurant op dezelfde (Bijbelse?) wijze zou georganiseerd geweest zijn bij de deelneming van Claudio Dell’Anno, zijn er goede redenen om aan te nemen dat de Belgische rechter wel eens op dezelfde wijze zou kunnen oordelen als in onze buurlanden.

Categorieën: Arbeidsovereenkomsten

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden