Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Van een cao geraak je niet zomaar af

Opzegging van de cao betekent niet: weg met de free lunches.

09 april 2014
De Tijd, woensdag 8 april 2014, p. 19

Opzegging van een cao: weg met de free lunches?

 

Door opzegging, uitgaande van de werkgever, van alle sinds 1976 gesloten cao’s, zouden “heel wat bestaande arbeids- en loonvoorwaarden niet langer gerespecteerd dienen te worden”, aldus blijkbaar de vakbonden.

Het hangt er maar van af wat men verstaat onder “heel wat” en “niet langer”.

De opgezegde cao’s zijn uiteraard voor onbepaalde tijd gesloten of voor een bepaalde tijd met een verlengingsbeding en zijn uiteraard ondernemings-cao’s: alleen die kan een werkgever zelf opzeggen (art. 15 Cao-wet).

Maar ook voor ondernemings-cao’s geldt de “voortgezette” werking van artikel 23 van de Cao-wet:

 de individuele arbeidsovereenkomst die door een cao stilzwijgend werd gewijzigd, blijft onveranderd, wanneer de cao ophoudt uitwerking te hebben, tenzij het anders wordt bedongen in de cao zelf.

Een (geschreven of mondelinge) individuele arbeidsovereenkomst wordt stilzwijgend gewijzigd door een ondernemings-cao als die bepalingen bevat die “individuele betrekkingen tussen de werkgever en zijn werknemers regelt (art. 5 Cao-wet). Dergelijke bepalingen gaan deel uitmaken van de individuele arbeidsovereenkomst en vervangen eventuele strijdige bepalingen. De bepalingen noemt men individueel normatieve bepalingen, het effect dat zij sorteren respectie­velijk incorporatie en substitutie.

Wat men “arbeids- en loonvoorwaarden” noemt, zijn in de regel individueel normatieve bepalingen. Een ondernemings-cao over de vakbondsafvaardiging of een clausule van sociale vrede in dergelijke cao zijn respectievelijk collectief normatief (zij binden langs werknemerskant niet de individuele werknemers, maar de collectiviteit) en obligatoir (zij binden langs werknemerskant de vakbonden, niet de werknemers). Die bepalingen gaan geen deel uitmaken van de individuele arbeidsovereenkomsten. Zij verdwijnen dus uit het normenarsenaal dat in de onderneming geldt bij het verstrijken van de opzeggingstermijn. Waarschijnlijk zullen dat er niet zo heel veel zijn.

De individueel normatieve bepalingen daarentegen blijven ook na het verstrijken van de opzeggingstermijn de arbeidsverhouding beheersen tussen de werkgever en de werknemers die vóór het verstrijken van die termijn in dienst zijn genomen (tenzij de cao zelf dat zou uitsluiten, wat niet vaak voorkomt). De werkgever is er dus niet van af door de opzegging van de cao. Eerst de individueel normatieve bepalingen van een nieuwe cao of andere individuele afspraken kunnen in de arbeids- en loonvoorwaarden die zij bepalen, wijzigingen aanbrengen.

 

Conclusie

Alleen ten aanzien van werknemers die na het verstrijken van de opzeggingstermijn in dienst worden genomen, moeten de arbeids- en loonvoorwaarden “niet langer gerespecteerd worden”. Inderdaad, voor die werknemers bestaan zij niet meer.

 

 

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden