Wikisoc - De vrije informatiebron over sociaal recht in België

Welkom op de WikiSoc blog

WikiSoc is een blog waarin prof. Willy van Eeckhoutte fouten signaleert in of vragen stelt bij informatie over arbeids- of socialezekerheidsrecht in de media.
Niet de zoveelste opinie, maar hard recht

Terug naar overzicht

Werknemers verhuren

Het is mogelijk.

04 november 2014
De Tijd, dinsdag 4 november 2014, p. 17

Regel

In beginsel verbiedt de wet werknemers ter beschikking te stellen van, zeg maar: uit te lenen aan, derden die over hen enig werkgeversgezag kunnen uitoefenen. Dat staat in artikel 31, § 1, eerste lid, van de Uitzendarbeidswet.

Er zijn daarop echter uitzonderingen.

 

Uitzondering 1: toegelaten uitlening 

Sinds 2000 bepaalt artikel 32, § 1, van de Uitzendarbeidswet dat een werkgever naast zijn gewone activiteit zijn “vaste werknemers” voor een beperkte tijd ter beschikking kan stellen van ("uitlenen" aan) een “gebruiker” als hij vooraf de toestemming heeft gekregen van de bevoegde sociale inspectiedienst. Dat is, anders dan gemeld wordt in De Tijd, niet de Sociale Inspectie (van de FOD Sociale Zaken) maar de dienst Toezicht op de Sociale Wetgeving van de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg (art. 1 koninklijk besluit van 9 december 1987 tot aanwijzing van de ambtenaren belast met het toezicht op de uitvoering van de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers en van de uitvoeringsbesluiten ervan en met het verlenen van de machtigingen bedoeld in deze wet).

 Die toestemming wordt enkel verleend als de vakbondsafvaardiging van de onderneming van de “gebruiker” daarmee akkoord gaat (art. 32, § 3, Uitzendarbeidswet). Anders dan Jan Vanhoutte van Packo Inex volgens De Tijd zegt, vereist de wet niet het akkoord van de vakbondsafvaardiging van de “uitlener”.

Die voorafgaande toestemming is zelfs niet vereist, zo vervolgt de tekst, als een “vaste werknemer” die met zijn werkgever verbonden blijft op grond van zijn oorspronkelijke arbeidsovereenkomst, uitzonderlijk ter beschikking wordt gesteld van een “gebruiker” in het kader van de samenwerking tussen de ondernemingen van eenzelfde economische en financiële entiteit.

 Wellicht kan Bombardier Brugge met toepassing van die bepaling een deel van zijn arbeiders “tijdelijk verhuizen” naar de Bombardier-vestiging in het Franse Crépin, vlakbij Valenciennes, zoals het artikel in De Tijd meldt. Om werknemers “te verhuren” aan andere West-Vlaamse bedrijven, is dan wel weer de toestemming van de inspectiedienst vereist.

Uitzondering 2: geen terbeschikkingstelling ("uitlening")

De versoepeling die de regering-Di Rupo heeft ingevoerd en waarvan Jan Vanhoutte eveneens gewag maakt, betreft niet de hierboven geschetste uitzondering van artikel 32 van de Uitzendarbeidswet, maar de regel van artikel 31 van die wet.

De Programmawet van 27 december 2012 heeft een bepaling ingevoerd volgens welke er, kort samengevat, geen sprake is van “uitlening” van werknemers  - en het principieel verbod dus niet van toepassing is  - als een geschreven overeenkomst tussen de “uitlener” en de “gebruiker” uitdrukkelijk en gedetailleerd bepaalt welke instructies de laatstgenoemde kan geven aan de “uitgeleende” werknemers, zonder dat dit “instructierecht” het werkgeversgezag van de “uitlener” uitholt en de overeenkomst ook zo wordt uitgevoerd.

Die voorwaarde maakt het al wat moeilijker om personeel "uit te lenen" aan derden.

 

Conclusie

Een werknemer "verhuren" kan. Zij het niet zomaar.

Inschrijven

Updates ontvangen via mail?

WikiSoc volgen via Twitter

 

Wikisoc volgen via Google+

 

 

WAT? wx5 (wwwww) 

 Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten 

 

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

  

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

 

VOOR WIE?

 

 Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

 

DE AUTEUR 

 

 

advocaat Willy van Eeckhoutte

 

professor Willy van Eeckhoutte

 

ANDERE INFORMATIE OVER SOCIAAL RECHT:

klik op de afbeelding

 

 

           

 

          

 

 

Trefwoorden